راهنمای والدین برای ویزیت پزشکی کودک؛ از آمادگی قبل از مراجعه تا پیگیری بعد از ویزیت
برای ویزیت پزشکی کودک چگونه آماده شویم؟ با اقدامات قبل، حین و بعد از مراجعه، پرسش‌های مهم، پایش رشد و روش گفت‌وگوی بدون استرس درباره وزن کودک آشنا شوید.
راهنمای والدین برای ویزیت‌های پزشکی کودک با محوریت سلامت و بدون استرس
زمانی که استرالیا بودم خیلی دقت میکردم ببینم ویزیت پزشکان متخصص کودکان و فوق تخصص های کودکان به چه صورت هست و چه تفاوتی با ویزبتهایی که ما تو مطب یا درمانگاه انجام میدیم داره. چیزی که واضح هست اینه که زمان ویزیت اونها خیلی بیشتر از ماست . اینکه بیمه هاشون کامل ویزیت متخصص رو پوشش میده و پزشک هیچ ارتباط مالی با مراجعه کننده نداره ...بگذریم من بیشتر تمرکزم رو گذاشتم روی صحبت هایی که تو اتاق معاینه رد و بدل میشه و موادری که تو جلسات درمانی در نظر میگیرن.
با توجه به مواردی که ذکرکردم تصمیم گرفتم براتون یک مقاله آماده کنم و استاندارد ویزیت مراقبت و پایش رشد کودکتون رو توضیح بدم.
ویزیت‌های مراقبت‌های بهداشتی فرزند شما می‌تواند بینش ارزشمندی از ارائه‌دهنده خدمات درمانی و مراقبت‌های پیشگیرانه فرزندتان ارائه دهد. با این حال، این ویزیت‌ها ممکن است سریع باشند و زمان کمی داشته باشید، پس خوب است که سوالات خود را آماده داشته باشید. همچنین ممکن است در مورد موضوعات مورد بحث ترجیحی داشته باشید و بخواهید تأکید بر وزن فرزندتان را کاهش دهید.
این راهنما می‌تواند به شما کمک کند:
اطلاعاتی را که پزشک نیاز دارد، ارائه دهید.
سوالاتی بپرسید که به شما در درک سلامت فرزندتان و کسب اطلاعات از پزشک کمک کند.
با ارائه دهنده خدمات مطب ،منشی یا دستیار پزشک گفتگوهای محترمانه‌ای داشته باشید که با ترجیحات شما همسو باشد.
مطب را با آگاهی از برنامه مراقبتی که برای رسیدگی به نیازهای فرزندتان در نظر گرفته شده است، ترک کنید.
به سوالات فرزندتان پاسخ دهید و به او در درک هدف از این ویزیت کمک کنید.
فهرست مطالب
ویزیت‌های مراقبت‌های بهداشتی
کارهایی که باید قبل از ویزیت پزشکی فرزندتان انجام دهید
کارهایی که باید در طول ویزیت پزشکی فرزندتان انجام دهید
کارهایی که باید پس از ویزیت پزشکی فرزندتان انجام دهید
ویزیت‌های مراقبت‌های بهداشتی
هدف از معاینه پزشکی، مراقبت‌های پیشگیرانه، جلوگیری از بروز مشکلات سلامتی و بررسی منظم سلامت آنها برای تشخیص زودهنگام هرگونه مشکل است. ارائه دهنده خدمات درمانی( پرستار، دستیار یا پزشک ) فرزند شما، موارد زیادی را در مورد سلامت و رشد فرزند شما اندازه‌گیری خواهد کرد.
در اینجا برخی از اندازه‌گیری‌های رایج که در معاینات سلامت کودک انجام می‌شوند، بر اساس سن، آورده شده است:
وزن.
قد
فشار خون.
چکاپ بینایی.
چکاپ شنوایی.
بررسی مهارت های تکاملی.
از آنجایی که شما فقط چند دقیقه با پزشک فرزندتان وقت دارید، یهتر است که با استفاده از سوالات مربوط به ویزیت مراقبت‌های بهداشتی ما، آماده باشید .
وزن و شاخص توده بدنی (BMI)
وزن و قد باید در هر ویزیت پزشکی اندازه گیری شود و منحنی مریوطه رسم شود.
در کودکان زیر دو سال برای بررسی لاغری و یا اضافه وزن و چاقی از نسبت وزن به قد استفاده میشود .
یکی از ابزارهای رایجی که توسط ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی برای درک وزن استفاده میشود، شاخص توده بدنی (BMI) است. این عددی است که با استفاده از وزن و قد از سن ۲ سالگی به بالا با فورمول؛ وزن (به کیلوگرم) تقسیم بر قد به توان دو (به متر) ؛محاسبه میشود.
ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی بررسی می‌کنند که BMI چگونه در طول زمان تغییر می‌کند. آنها این کار را انجام می‌دهند زیرا ممکن است اطلاعاتی را ارائه دهد که به آنها کمک کند سلامت فرزند شما را بهتر درک کنند.
اندازه‌گیری BMI کاستی‌هایی دارد. BMI سن، محل عضله یا چربی را در نظر نمی‌گیرد. BMI همچنین نژاد یا قومیت را در نظر نمی‌گیرد. این شاخص سلامت بسیاری از افراد را به طور دقیق توصیف نمی‌کند.
شاخص توده بدنی (BMI) هنوز هم معیاری است که در معاینات مراقبت‌های بهداشتی انجام میشود. اگر BMI بالاتر از یک عدد مشخص باشد، پزشک «اضافه وزن» یا «چاقی» را تشخیص می‌دهد. این تشخیص امکان پوشش بیمه برای آزمایش‌ها و خدمات بهداشتی اضافی را فراهم می‌کند.
شاخص توده بدنی بالا لزوماً به معنای بیمار بودن فرزند شما نیست. با این حال، فردی با شاخص توده بدنی بالا ممکن است بیشتر در معرض ابتلا به سایر بیماری‌ها مثل فشار خون بالا یا دیابت باشد. به همین دلیل، انجام آزمایش‌های تکمیلی سلامت برای فرزندتان می‌تواند ابزاری مفید در مراقبت از سلامت فرزندتان باشد.
مراقبت‌های بهداشتی که فقط بر BMI یا وزن تمرکز دارند، می‌توانند اثرات منفی بر سلامت روان فرزند شما داشته باشند. اندازه‌گیری‌های BMI و وزن در ویزیت مراقبت‌های بهداشتی فرزند شما انجام میشود، اما نیازی به بحث در مورد آنها نیست.
این راهنما به شما کمک می‌کند تا ملاقات مفیدی با پزشک فرزندتان در زمینه مراقبت‌های بهداشتی داشته باشید، چه بخواهید در مورد BMI یا وزن با او صحبت کنید و چه نخواهید.
۵ کاری که می‌توانید قبل از ویزیت پزشکی فرزندتان انجام دهید
۱. اطلاعاتی را یادداشت کنید که به پزشک فرزندتان کمک می‌کند
اطلاعاتی وجود دارد که دانستن آنها برای پزشک فرزندتان مفید خواهد بود. برای هفته قبل از ویزیت، میزان مصرف روزانه فرزندتان را یادداشت کنید:
تعداد وعده‌های میوه و سبزیجات خورده شده.
ساعت‌های خواب و بیداری.
زمان (دقیقه‌ها یا ساعت‌های) صرف شده روی صفحه نمایش(مویایل تبلت ای پد تلوزیون ).
تعداد فنجان نوشیدنی‌های شیرین یا آبمیوه.
دقایق یا ساعات بازی فعال، فعالیت‌های بدنی یا ورزش.
۲. سوالات خود را بنویسید و سوالات مربوط به ویزیت مراقبت‌های بهداشتی را مطالعه کنید.
به خاطر سپردن سوالات در طول ویزیت دشوار است. تمام سوالات مربوط به سلامتی فرزندتان را از قبل یادداشت کنید.
همچنین، سوالات مربوط به ویزیت مراقبت‌های بهداشتی را مطالعه کنید . می‌توانید همین حالا آن را دانلود کنید (رایگان است)
این 20 سوال به شما کمک می‌کند دقیقاً بدانید برای درک بهتر وزن فرزندتان، چه چیزهایی را باید از پزشک بپرسید.
وقتی از این راهنما استفاده می‌کنید، به پزشک فرزندتان کمک می‌کنید تا اطلاعات لازم برای مشاوره به شما را دریافت کند . همچنین شما نیز اطلاعات لازم برای تصمیم‌گیری‌های بهداشتی برای فرزندتان را دریافت خواهید کرد .
۳. تصمیم بگیرید که آیا می‌خواهید وزن فرزندتان در حضور خودش مورد بحث قرار گیرد یا خیر.
صحبت کردن در مورد وزن فرزندتان در حضور او می‌تواند بی‌فایده و یا حتی استرس زا باشد. با این حال، اندازه‌گیری وزن بخشی از معاینات فیزیکی است و ممکن است پزشک در مورد آن صحبت کند.
برای کودکان خردسال، ما عموماً توصیه می‌کنیم از صحبت کردن در مورد وزن کودک در مقابل آنها خودداری کنید. بسیاری از موارد مرتبط با سلامتی وجود دارد که می‌توانید بدون مطرح کردن وزن فرزندتان، در مورد آنها صحبت کنید. با این حال، هر خانواده متفاوت است، بنابراین در اینجا مواردی وجود دارد که باید در نظر بگیرید.
وقتی والدین ممکن است تصمیم بگیرند در مقابل فرزندشان در مورد وزن صحبت کنند
فرزندشان وزن اضافه می‌کند.*
والدین یا ارائه دهندگان خدمات درمانی در حال پاسخ دادن به سوال کودک هستند.
والدین نگران بحث در مورد وزن نیستند.
کودک از قبل از وزن خود آگاه است و صحبت کردن در مورد آن برایش مشکلی ندارد.
*اگر فرزند شما مایل به صحبت در مورد وزن خود است و سابقه اختلال خوردن یا اختلال در تغذیه را نیز دارد، توصیه می‌کنیم این گفتگو را با فردی که در زمینه جنبه‌های سلامت روان اختلالات خوردن آموزش دیده است، انجام دهید. بهتر است قبل از مراجعه، از سابقه اختلال خوردن یا اختلال در تغذیه فرزندتان مطلع شوید. این امر همچنین می‌تواند به آنها کمک کند تا در مورد وزن خود بیشتر مراقب باشند یا شما را به یک متخصص سلامت روان ارجاع دهند.
چه زمانی والدین ممکن است تصمیم بگیرند از صحبت در مورد وزن در مقابل فرزندشان خودداری کنند؟
فرزندشان از وزن خود بی‌اطلاع است.
فرزندشان نسبت به ظاهرشان حساس است.
فرزندشان استرس دارد یا نگران است که وزنش مورد بحث قرار گیرد.
والدین در مورد صحبت کردن در خصوص وزن در مقابل فرزندشان نگران هستند.
والدین نگرانند که صحبت در مورد وزن، باعث سرزنش کودک به خاطر وزنش شود یا منجر به این شود که جلسه ویزیت به جای سبک زندگی سالم، بر وزن متمرکز شود.
تصمیم گیری در مورد بحث در مورد وزن یا BMI
اینکه آیا تصمیم به صحبت در مورد وزن کودک خود دارید یا خیر، به خودتان بستگی دارد. مهم است که قبل از مراجعه به پزشک تصمیم بگیرید تا آماده باشید.
اگر با یک مراقب دیگر یا پرستار به طور مشترک فرزند خود را بزرگ می‌کنید، در مورد ارزش‌های خانواده‌تان در رابطه با سلامتی و وزن و همچنین تعصبهای ضد چاقی بحث کنید.
شما می‌توانید در مورد اینکه در چه سنی (اگر اصلاً چنین امکانی وجود داشته باشد) می‌خواهید فرزندتان در معرض مکالمات بهداشتی بالقوه مرتبط با وزن قرار گیرد، با یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی، با یا بدون حضور خودتان، بحث کنید.
در برهه‌ای از زمان، فرزند شما از مراقبت‌های کودکان به مراقبت‌های بزرگسالان منتقل خواهد شد. مهم است که آنها در این زمان در مورد سوگیری وزن و نحوه داشتن ویزیت‌های مثبت مراقبت‌های بهداشتی برای خود آگاهی داشته باشند. نحوه آماده‌سازی آنها برای این امر، بر اساس موقعیت و ارزش‌های خاص خانواده شما خواهد بود.
۴. اگر نمی‌خواهید در مورد وزن صحبت کنید، از قبل تماس بگیرید یا ایمیل بزنید.
با مطب پزشک تماس بگیرید یا ایمیل بزنید. به آنها اطلاع دهید که نمی‌خواهید در طول ویزیت در مورد وزن یا BMI صحبت کنید، اما می‌توانید بدون حضور فرزندتان در مورد این موضوع صحبت کنید.
به آنها اطلاع دهید که مایلید در مورد توصیه‌های مربوط به سلامت و سبک زندگی فرزندتان با آنها صحبت کنید و فهرستی از سوالات خود را همراه خواهید داشت.
۵. در صورت نیاز فرزندتان را آماده کنید
اگر فرزند شما نگران است که در طول ملاقات در مورد وزنش صحبت شود، می‌توانید به او بگویید که روی سلامت او تمرکز خواهید کرد، نه روی وزنش. می‌توانید به فرزندتان بگویید که اگر پزشک در مورد وزن صحبت کرد، به او بگویید که دوست دارید در مورد چیزهای دیگری صحبت کنید.
اگر فرزند شما از وزن خود آگاه است و نگران آن است، می‌توانید به او کمک کنید تا انگ چاقی یا لاغری را به روشی متناسب با سنش درک کند.
به زودی یک راهنمای مکالمه برای والدین خواهیم داشت تا در این مکالمات به آنها کمک کند.
به فرزندتان کمک کنید تا درک کند که برخی افراد روی وزن یک فرد تمرکز می‌کنند و ممکن است به دلیل وزن یا ظاهر یک فرد، با او رفتار متفاوتی داشته باشند. صرف نظر از نحوه برخورد آنها، رفتار متفاوت با کسی به دلیل اندازه بدنش، درست نیست.
۳ کاری که می‌توانید در طول ویزیت پزشکی انجام دهید
۱. به پزشک خود بگویید که نمی‌خواهید در مورد وزن یا بدغذایی کودک تان صحبت کنید (در صورت لزوم)
اگر ترجیح می‌دهید در مورد وزن صحبتی نشود، یادآوری به پزشک می‌تواند مفید باشد، حتی اگر از قبل به او اطلاع داده باشید.
در اینجا چند روش برای انجام این کار آورده شده است:
از پرستار یا منشی بخواهید به پزشک تان یادآوری کند که شما نمی‌خواهید در مورد وزن صحبت کنید.
یادداشتی به پزشک خود بدهید که روی آن نوشته شده باشد: «ما امروز نمی‌خواهیم در مورد وزن یا شاخص توده بدنی (BMI) صحبت کنیم. متشکرم!»
به صورت شفاهی به پزشک بگویید: «ما امروز نمی‌خواهیم در مورد وزن یا شاخص توده بدنی (BMI) صحبت کنیم، اما من فهرستی از سوالات برای بحث دارم، از جمله روند رشد.»
۲. از سوالات مربوط به ویزیت مراقبت‌های بهداشتی استفاده کنید، اطلاعات را به اشتراک بگذارید، سوال بپرسید و یادداشت بردارید
اطلاعاتی را که از هفته قبل یادداشت کرده‌اید با ارائه‌دهنده به اشتراک بگذارید.
از لیست خود و سوالات مربوط به ویزیت مراقبت‌های بهداشتی سوال بپرسید . اگر چیزی را متوجه نشدید، می‌توانید سوالات بیشتری در مورد آن بپرسید.
هنگام مرور سوالات، یادداشت‌های کتبی یا صوتی بردارید تا وقتی برگشتید، بتوانید پاسخ‌ها را به خاطر بیاورید.
۳. اگر مکالمه بیشتر از آنچه دوست دارید روی وزن متمرکز شد، می‌توانید چیزی بگویید
در اینجا چند عبارت وجود دارد که ممکن است به شما کمک کند مکالمه را از وزن دور کنید:
«ما علاقه‌مندیم که به عنوان یک خانواده فعالیت‌های بیشتری [انتخاب یک فعالیت] انجام دهیم. آیا جای مناسبی را می‌شناسید که بتوانیم این کار را انجام دهیم؟»
«من علاقه‌مند هستم که بعداً در مورد روند شاخص توده بدنی (BMI) بحث کنیم. در حال حاضر، می‌خواهم (یکی از سوالات خود را بپرسید)
«من می‌دانم که فرزندم بیماری کبد چرب [یا بیماری دیگری] دارد، چه توصیه‌هایی برای سبک زندگی دارید؟»
«ما به بچه‌هایمان یاد می‌دهیم که بدن‌ها شکل‌ها و اندازه‌های مختلفی دارند. ما می‌توانیم از بدن‌هایمان مراقبت کنیم تا سالم بمانند. خانواده ما در حال حاضر چه کارهایی می‌توانند برای مراقبت از بدن‌هایمان انجام دهند؟»
«ترجیح می‌دهم الان روی این اندازه‌گیری‌ها تمرکز نکنم، چون تمرکز ما روی سلامت است نه اندازه‌گیری‌ها. می‌توانیم بیشتر در مورد [لیست سوالات خود را بپرسید] صحبت کنیم؟»
«این چیزی نیست که لازم باشد جلوی فرزندم در موردش صحبت کنیم. اگر لازم باشد در موردش صحبت کنیم، میتوانم...»
... برو توی راهرو.» (اگر کسی را دارید که در اتاق مراقب فرزندتان باشد.)
... هدفون را روی گوش فرزندم بگذارید.
...میتوانم بعداً با دفترتان تماس بگیریم.
... ما معمولاً رژیم‌های غذایی کاهش وزن را برای کودکان توصیه نمی‌کنیم.
اگر پزشک معالج شما، کاهش وزن یا کاهش سرعت افزایش وزن کودکان در حال رشد را به عنوان تنها راه حل مشکل سلامتی فرزندتان در نظر گرفته است، می‌توانید از بخش «پرسش‌های ویزیت مراقبت‌های بهداشتی» استفاده کنید تا سوالاتی بپرسید و بفهمید که علاوه بر کاهش وزن یا تمرکز بر کاهش سرعت افزایش وزن، چه کاری می‌توانید انجام دهید.
۴ کاری که می‌توانید بعد از قرار ملاقات انجام دهید
۱. برنامه‌ای بریزید تا ساده‌ترین کاری را که پزشک پیشنهاد داده است، انجام دهید.
به جای اینکه سعی کنید تغییرات زیادی را در یک زمان ایجاد کنید، هر بار یک کار را انجام دهید.
برنامه‌ای بریزید تا ساده‌ترین کار مهمی را که ارائه دهنده خدمات درمانی ذکر کرده است، انجام دهید.
وقتی آن کار را انجام دادید، برای انجام کار بعدی و سپس بعدی برنامه‌ریزی کنید.
۲. از فرزندتان بپرسید که آیا سوالی دارد یا خیر.
فرزند شما ممکن است در مورد ویزیت سوالات، نگرانی‌ها یا احساساتی داشته باشد. برای پاسخ به هر سوالی که دارند، در دسترس آنها باشید. از آنها بپرسید که در مورد نحوه‌ی انجام ویزیت پزشکی چه احساسی دارند. می‌توانید بپرسید که آیا مواردی وجود داشته که به نظر آنها خوب پیش رفته است یا مواقعی بوده که احساس سردرگمی، نگرانی، سردرگمی یا ترس کرده‌اند.
ممکن است فرزندتان سوالاتی بپرسد که شما در مورد آنها مطمئن نیستید، مثلاً «آیا باید آزمایش خون بیشتری انجام دهم؟» بهتر است به او بگویید که در مورد جواب مطمئن نیستید تا اینکه با ارائه اطلاعاتی که ممکن است در نهایت اشتباه باشد، احساس بهتری به او بدهید.
اگر در طول ملاقات، انگ یا تعصب وزنی را تجربه کردند، به زمان وقوع آن در طول ملاقات اشاره کنید و به فرزندتان روش جدیدی برای فکر کردن در مورد آنچه گفته یا انجام شده است، بدهید.
علاوه بر این، ارائه بازخورد سازنده به ارائه دهنده خدمات درمانی در مورد انگ اجتماعی مفید خواهد بود. می‌توانید به آنها بگویید که پیامشان چگونه به شما و فرزندتان منتقل شده است، حتی اگر احتمالاً منظور آنها این نبوده باشد .
ممکن است فرزند شما الان سوالی نداشته باشد، اما بعداً ممکن است سوالی داشته باشد. برای صحبت با او در دسترس باشید تا بتواند در صورت بروز هرگونه مشکل، مکالمات کوتاهی با شما داشته باشد.
۳. در مورد گزینه‌هایتان اطلاعات کسب کنید
اگر فرزند شما به یک بیماری خاص مبتلا شده است، در مورد آن بیشتر بدانید. ممکن است سبک زندگی خاص یا شیوه‌های تغذیه سالم وجود داشته باشد که بتوانید برای حمایت از سلامت فرزندتان انجام دهید.
از پزشک خود در مورد گزینه‌های درمانی برای وضعیت فرزندتان سوال کنید. اگر کاهش وزن را توصیه کردند، از آنها بپرسید که اگر نمی‌خواهید کاهش وزن را امتحان کنید، چه توصیه‌ای دارند.
فرزند شما می‌تواند صرف نظر از وزنش، از یک سبک زندگی سالم که شامل خواب، رژیم غذایی متعادل با میوه‌ها و سبزیجات و فعالیت بدنی است، بهره‌مند شود. همچنین ممکن است تغییرات خاصی در رژیم غذایی یا فعالیت بدنی وجود داشته باشد که فرزند شما بر اساس وضعیت سلامتی خود باید انجام دهد.
برای مثال، در اینجا چند رفتار سالم وجود دارد که می‌توانید با پزشک فرزندتان در مورد آنها صحبت کنید:
مصرف ۵ وعده میوه و سبزیجات در روز.
کاهش زمان استفاده از صفحه نمایش به ۲ ساعت یا کمتر در روز (برای کودکان بالای ۲ سال)
هر شب به اندازه نیاز، فرزندتان را بخوابانید.
کم کم آبمیوه و نوشیدنی‌های شیرین کمتری در خانه سرو کنید تا جایی که دیگر به ندرت از آنها استفاده کنید.
افزایش میزان فعالیت بدنی که فرزند شما دریافت می‌کند.
نوشیدن مقدار کافی آب روزانه.
همچنین می‌توانید از پزشک فرزندتان بپرسید که آیا می‌توانند شما را به یک روانشناس کودک ارجاع دهند.
نویسنده:
دکتر بهاره ایمانی
متخصص کودکان و نوزادان
فلوشیپ تغذیه کودکان از استرالیا
لطفا وارد شوید تا نظر دهید
افزودن نظر
دیدگاه