اسکن برای دسترسی با موبایل
ریپورتاژ یامی پلی
ریپورتاژ یامی پلی
وقتی کودک یک غذای جدید را نمی‌پذیرد، همیشه پای لجبازی در میان نیست. گاهی پشت یک «نمی‌خورم» ساده، دنیایی از تجربه‌های حسی و احساسی وجود دارد.
غذا هنوز روی میز است، اما کودک حاضر نیست حتی یک لقمه را امتحان کند. مادر می‌گوید: «فقط یک قاشق بخور» و کودک صورتش را برمی‌گرداند. کمی بعد پیشنهاد جایزه مطرح می‌شود و وقتی آن هم نتیجه نمی‌دهد، صدای والد ناخواسته بلندتر می‌شود.
این صحنه برای بسیاری از خانواده ها آشناست. وعده‌ای که قرار بود زمانی آرام برای کنار هم بودن باشد، به مذاکره‌ای طولانی تبدیل می‌شود.
برای یک بزرگسال، یک تکه سبزیجات یا یک قاشق سوپ ممکن است کاملاً عادی باشد؛ اما کودک هم‌زمان با رنگ، بو، دما، شکل و بافت غذا روبه‌رو می‌شود.
غذایی که برای ما آشناست، ممکن است برای کودک تجربه‌ای تازه، غیرقابل پیش‌بینی یا حتی ناخوشایند باشد.
برخی کودکان نسبت به بافت‌های خاص حساس‌اند، بعضی‌ها غذای مخلوط را نمی‌پذیرند و بعضی دیگر به دلیل تجربه‌های قبلی، با احتیاط بیشتری به غذاهای جدید نزدیک می‌شوند.
تجربه‌هایی مانند حالت تهوع، درد هنگام غذا خوردن، سرفه یا پریدن غذا در گلو می‌تواند باعث شود کودک نسبت به غذا محتاط‌تر شود.
پیش از اینکه کودک را مجبور به خوردن کنیم، بهتر است بفهمیم چه چیزی باعث شده این غذا برای او دشوار باشد.
نگرانی والد درباره رشد و تغذیه کودک کاملاً طبیعی است. وقتی کودک کم می‌خورد یا فقط چند غذای محدود را قبول می‌کند، والد معمولاً تلاش می‌کند با خواهش، جایزه یا تهدید او را به خوردن بیشتر تشویق کند.
اما وقتی غذا تبدیل به یک میدان مذاکره شود، تمرکز کودک از شناخت غذا به مقاومت در برابر فشار منتقل می‌شود.
در تغذیه پاسخ‌گو، بزرگسال مسئول انتخاب غذای مناسب، زمان و فضای وعده غذایی است؛ اما کودک نیز فرصت دارد به احساس گرسنگی و سیری خود توجه کند.
این روش به معنی رها کردن برنامه غذایی نیست. کودک همچنان به نظم، چارچوب و تجربه غذاهای متنوع نیاز دارد؛ اما میان ارائه غذا و مجبور کردن کودک به خوردن تفاوت بزرگی وجود دارد.
برای بعضی کودکان، پذیرفتن یک غذای جدید یک مسیر است. این مسیر با آشنایی شروع می‌شود، نه با فشار.
کودک فقط با ظاهر و حضور غذا آشنا می‌شود.
تجربه حسی بدون اجبار، اعتماد کودک را بیشتر می‌کند.
کودک ویژگی‌های غذا را کشف می‌کند.
خوردن می‌تواند نتیجه یک تجربه امن باشد.
یک مقدار کوچک از غذای جدید کنار غذای آشنا، کودک را کمتر تحت فشار قرار می‌دهد.
لمس کردن، بو کردن یا اجازه دادن به حضور غذا در بشقاب، همگی قدم‌های مهم هستند.
به جای اصرار، درباره رنگ، شکل، بو و بافت غذا صحبت کنید.
شستن میوه، چیدن میز یا انتخاب بشقاب، قبل از زمان خوردن آشنایی ایجاد می‌کند.
استفاده از موبایل و تلویزیون ممکن است توجه کودک را از غذا و نشانه‌های گرسنگی دور کند. صرف غذا در کنار خانواده و بدون حواس‌پرتی می‌تواند تجربه بهتری ایجاد کند.
رد کردن یک غذا در یک یا دو نوبت به معنی عدم پذیرش همیشگی آن نیست. بعضی کودکان برای آشنایی با یک طعم یا بافت، به مواجهه‌های بیشتری نیاز دارند.
بسیاری از والدین می‌دانند نباید کودک را مجبور به غذا خوردن کنند، اما هنوز نمی‌دانند قدم بعدی چیست. یامی‌پلی با هدف ارتباط میان اطلاعات علمی و تجربه روزمره خانواده‌ها شکل گرفته است؛ تا والدین بتوانند با آموزش‌های کاربردی، بازی‌های غذایی و محتوای تخصصی، مسیر مناسب کودک خود را پیدا کنند.
مشاهده خدمات یامیپلیهمه موارد غذا نخوردن فقط بدغذایی معمولی نیست. اگر کودک هنگام غذا خوردن مرتب سرفه می‌کند، غذا را مدت طولانی در دهان نگه می‌دارد، در جویدن یا بلع مشکل دارد، یا تنوع غذایی او بسیار محدود شده است، بهتر است شرایط او توسط متخصص بررسی شود.
دلایل مختلفی مانند حساسیت حسی، تجربه‌های قبلی، بافت غذا یا اضطراب می‌تواند در این موضوع نقش داشته باشد.
فشار و اجبار ممکن است مقاومت کودک را بیشتر کند. بهتر است غذا ارائه شود و کودک فرصت تجربه داشته باشد.
با مواجهه آرام و تکرارشونده؛ دیدن، لمس کردن، بو کردن و در نهایت چشیدن.
کودک برای یادگیری به امنیت، تکرار و فرصت تجربه کردن نیاز دارد. والد نیز به اطلاعات معتبر و راهکارهای قابل اجرا نیازمند است.
شروع مسیر یامی‌پلی
لطفا وارد شوید تا نظر دهید
افزودن نظر
دیدگاه